Doorgaan naar hoofdcontent

Populaire posts van deze blog

Verslaafd of niet?

Alles over jouw verslaving en het einde daarvan!
Voor meer info: https://kijkennaarjezelf.nl/

Over het ego

Voor mij, is het de verkramping binnen onze denkgeest.
Bij zo’n verkramping kan liefde niet opereren.
Enkel keuzeloos gewaarzijn kan daar dan een einde aanmaken.
Dat je volledig contact hebt met het moment zoals het is. Dat je doordringt in wat is, zonder weerstand.
Als we niet in staat zijn onszelf gewaar te wezen, dan adviseer ik over te schakelen naar wat je zintuiglijk direct, hier en nu, ervaart. Proef je nu iets? Wat hoor je?…
Door je feitelijk over te geven aan je zintuigen, wordt de geest direct overstegen. Op die manier kan de verkramping niet verder zijn werk doen.
Weet dat het ego bij iedere verkramping terrein wint. Noem het je innerlijke demon of duivel of mara. Zowel de Boeddha als de Christus doorstonden de confrontatie ermee, nietwaar?
Het ego is ons denken, dat in conflict is met wat is.

Het vlot van geluk

Als je je nimmer rottig voelt, heb jedit vlotniet nodig! En als je je rottig voelt: is het je geest die zijn eigen staart najaagt. Deze geest bedwing je op een eenvoudige manier: niet door er tegen te gaan strijden maar je simpelweg direct over te geven aan wat je ervaart: horen wat je hoort, zien wat je ziet, ruiken wat je ruikt, proeven wat je proeft en voelen wat je voelt (zoals het gekriebel in je neus). Dan is de waarnemer het waargenomene en is de geest niet in staat zijn eigen beelden nog langer na te jagen. Zich bezig te houden met wat het niet heeft en wil hebben of wat het heeft en niet wil hebben. Hier en nu zijn betekent vrij zijn, van het bekende, het denken. Kijken naar jezelf doet gewaarzijn geboren worden. Het gewaarzijn dat ook direct gerealiseerd, beseft, kan worden. Observatie is in zichzelf vrij en nergens aan onderworpen. Je innerlijk vrij voelen, ervaren, heeft daar alles mee te maken. Maar het kan zijn dat je nog maar net komt kijken wat dat gewaarzijn betreft.…